Każdego wieczoru przed Mszą Świętą w naszej parafii rozbrzmiewał różaniec. Ta sama prośba powtarzana po każdej dziesiątce: „I daj nam wielu świętych kapłanów”.

Dopiero jedno zdanie wypowiedziane w zakrystii uświadomiło, że modlitwa nie jest anonimowa. Że może dotyczyć konkretnego imienia i konkretnego życia.

Dziś wiem, że regularne spotkania ze Słowem Bożym sprawiły, że nawet jeśli nie wszystko było wtedy zrozumiałe — Słowo we mnie zostawało.